Kilku moich znajomych jeździ amerykami na codzień i całkowicie rozumiem opisywaną tutaj zajawkę.



Marek1132 ostatnio chyba rozważa przesiadkę z e32 long na Caprice.

Co do samych ameryk, temat w podobnym stopniu wciągajacy co niewdzięczny.
Kolega od kilku lat walczy z projektem z nieco innej epoki, zdjęcia z "podwórka" są imponujące, nakłady i trudności ze zdobyciem części też...









Pojemności właściwe dla Caprice nie są niczym szczególnym, zwłaszcza w kontekście 454 cu (jedyne 7.4 litra) bo takie jednostki też tam się przewijają, choć nie znam żadnej w codziennym użytkowaniu :6:57:

Z relacji znajomych to co najbardziej psuje zabawę tymi pojazdami, to calowe części zawieszeń, które tak czy inaczej ulegają zużyciu - niezależnie czy auto jest w użytkowaniu codziennym czy nie. Ich dobór zazwyczaj nie jest łatwą sprawą, choć jak wiadomo "wszystko da się kupić".

O ile w przypadku muscle i krążowników które mają już zasłużony status zabytków, rozumiem "zazdrość", to w przypadku opisywanego w tym wątku Caprice, atutem jest jedynie bulgoczące V8 i gabaryt...

Niezaprzeczalną kwestią jest, że za oceanem to właśnie właściciele Caprice, Suburbanów i tym podobnej ichniejszej drogowej "chołoty" pojmuje te auta niewiele lepiej niż zwykły szmelc do coedzienniej jazdy, natomiast najwyższe uzananie mają tam BMW i Mercedes.

Niemiecka motoryzacja - zwłaszcza auta typu MB W126, BMW E32 w latach swojej świetności były w Stanach uznawane za prestiżowe i tego prestiżu nie odmawia im się do dnia dzisiejszego - o ile są utrzymane i w oryginale.

Nie porównując opisywanego tutaj Caprice LS1 do typowego "daily driven" Caprice z tych lat - sądzę jednak że ten drugi stoi w amerykańskiej hierarchii dużo niżej niż zadbane, oryginalne E32, E23, E28 czy nawet E30.

Na temat tego jak jest pojmowane E38 w Stanach, nawet nie wspomne, jest to po prostu "baller car" i tyle, z wozidłem którym niektórzy wstydzą się podjechać pod Wallmart (jakim jest większość starych Chevroletów) nikt tam nawet nie myśli porównywać.